Toen we aan het eind van de middag arriveerde en Adam ons keurig met een mondkap op kwam ontvangen, terwijl hij het zweet nog op z’n voorhoofd had staan van het poetsen (we waren de eerste gasten van het jaar én boekte dus een paar uurtjes van tevoren) arriveerde we in een oase van rust. Het terrein ligt tussen de heuvels in de Algarve. De Algarve is een stuk groener dan de omliggende provincies hiervan, vertelde Adam. Dat komt omdat er in dat gebied een hele grote rivier onder de grond loopt die als het ware het hart van de groene Algarve is.

Op het terrein is een zwemvijver waar als je erin zwemt je helemaal tot rust komt; grote libelle’s in alle kleuren, veel soorten vogels, kikkers, kleine waterslangetjes. Bij het laatste horen we je denken: daaaahaaaaag. Maar geloof ons: als je in dat water ligt dat je je weer heel even helemaal verbonden voelt met alles.

Verder ziet de tuin er prachtig uit en heb je veel ‘plekjes om even te zitten’ gezellige hoekjes tussen de peper-, vijgen- en citroenbomen maken dit tot een plek waar wij ons echt thuis voelde vanaf de eerste seconde. En dat bleek: we hebben nog een dag bijgeboekt. Ook hebben we Adam en Sue tijdens een paar avonden beter leren kennen en ontzettend gelachen met elkaar.

De dag voordat we zouden vertrekken vertelde Sue dat zij over een paar dagen haar verjaardag zou vieren en dat als we zin hadden nog maar terug moesten komen. Het zal jullie denk ik niet verbazen dat we de uitnodiging met 2 handen hebben aangepakt.

Na die avond zijn we wel een beetje verliefd geworden op Portugal en heel dankbaar dat we zo goed ontvangen zijn door iedereen daar.

Dit is voor ons de reden dat we hier trouwen, een plek die voor ons heel bijzonder is en die we graag met jullie allemaal willen delen.

Liefs Jochem & Joy